{"id":21716,"date":"2026-04-10T09:26:48","date_gmt":"2026-04-10T09:26:48","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vivasalud.be\/?p=21716"},"modified":"2026-04-14T10:00:24","modified_gmt":"2026-04-14T10:00:24","slug":"het-minste-wat-ik-kan-doen-voor-mijn-volk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vivasalud.be\/nl\/blog\/2026\/04\/10\/cest-le-moins-que-je-puisse-faire-pour-mon-peuple\/","title":{"rendered":"\u201cHet minste wat ik kan doen voor mijn volk\u201d"},"content":{"rendered":"
\n

Van vrijwilliger tot internationale woordvoerder<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Sama werkte in 2022 voor het eerst voor AWDA, toen ze nog in Gaza woonde, als vrijwillige projectco\u00f6rdinator en als mediaco\u00f6rdinator. Toen de genocide begon, voelde ze de drang om weer een steentje bij te dragen \u2014 ondanks de afstand. \u201cDat is wel het minste wat ik voor mijn volk kan doen,<\/strong><\/em>\u201d zegt ze.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

Vanuit Belgi\u00eb vertaalt ze het materiaal van AWDA uit het Arabisch naar het Engels: noodoproepen, videoboodschappen, projectdocumenten. Ze fungeert ook als contactpersoon tussen Gaza en de buitenwereld, want het team ter plaatse kan niet altijd zelf berichten plaatsen of communiceren door het gebrek aan internet en elektriciteit. \u201cSoms sturen ze me gewoon een berichtje. Omdat ik hier internet heb, kan ik posten wat zij willen.<\/em>\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ze houdt ook contact met donoren en partnerorganisaties, en is dus ook bij Viva Salud langs geweest. Haar rol is breed en gaat non-stop door: er is geen vast rooster als er \u2018s nachts een ziekenhuis wordt aangevallen of als er een noodoproep moet worden gepubliceerd.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

AWDA: veel meer dan alleen een ziekenhuis<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

AWDA staat voor veel mensen in Gaza gelijk aan gezondheidszorg, maar de organisatie doet veel meer dan dat. <\/p>\n\n\n\n

V\u00f3\u00f3r de genocide had AWDA twee ziekenhuizen en dertien centra<\/strong>, zes medische centra en zeven gemeenschapscentra. Het grootste ziekenhuis, Nuseirat in het midden van de Gazastrook, is door de bouw van een veldhospitaal uitgebreid van 17 naar 130 bedden op de spoedeisende hulp, en er zijn plannen voor een verdere uitbreiding naar 200.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

In het noorden van Gaza, waar alle ziekenhuizen verwoest of onbereikbaar zijn, probeert Awda het tekort aan medische zorg op te vangen via negen eerstelijnszorgcentra en gemeenschapscentra, met plannen om uit te breiden naar twaalf. \u201cMensen gaan terug naar hun wijk. Niet naar hun huis \u2014 hun huis is er niet meer. Ze zetten een tent op tussen het puin. Ze hebben hulp nodig, maar moeten kilometers lopen om die te vinden.<\/em>\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Naast medische zorg biedt AWDA ook psychosociale begeleiding<\/strong> voor kinderen en vrouwen, trainingen voor vrouwen die moeten wachten op kleine chirurgische ingrepen die nergens meer worden uitgevoerd, zodat ze die zelf kunnen uitvoeren, onderwijs via een project<\/strong> zet Relief International<\/a> dat nu al 400 leerlingen bereikt, en binnenkort ook opvang voor kinderen zonder ouders. \u201cHet zijn geen nummers. Het zijn mensen met een verhaal, met behoeften. We luisteren eerst, en dan kijken we wat echt helpt \u2014 soms is dat tekenen of spelen, soms is het een tent of eten.\u201d<\/em>
<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

En dan is er nog het radioproject:<\/strong> een nieuw initiatief voor 2026 waarmee AWDA gratis medisch advies, voorlichtingsprogramma\u2019s en psychosociale ondersteuning via de radio wil aanbieden \u2014 zodat mensen ook vanuit hun tent toegang hebben tot informatie en zorg.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

De situatie vandaag: een staakt-het-vuren lost niets op<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Er is officieel een staakt-het-vuren, maar in het ziekenhuis van AWDA merken ze daar weinig van. Er komen nog steeds gewonden binnen \u2014 mensen die beschoten werden toen ze naar huis gingen, mensen die gewond raakten bij een nieuwe aanval, of mensen die gewond raakten doordat hun tent instortte door de regen en de wind.<\/p>\n\n\n\n

De hongersnood blijft een re\u00ebel gevaar. Isra\u00ebl laat alleen chips, chocolade en frisdrank toe \u2014 geen voedzaam eten. Er worden nog steeds ondervoede kinderen opgenomen. Mensen drinken water waarvan ze niet weten of het veilig is \u2014 het enige water dat er is. Nieraandoeningen zijn een groeiend probleem. Vrouwen koken boven open vuur, zoeken hout op straat en lopen daarbij brandwonden op.<\/p>\n\n\n\n

Medische apparatuur en chirurgisch materiaal komen er nauwelijks binnen. Wat er wel binnenkomt, gebeurt niet regelmatig en alleen via internationale organisaties zoals de WHO. Gespecialiseerde zorg, voor wonden die soms wel twaalf keer per dag verzorgd moeten worden, voor oogheelkunde, dermatologie en diabetes, is er bijna niet.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Werken onder extreme druk: over trauma en doorzetten<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Hoe houden de medewerkers van AWDA dit vol? Sama denkt even na. \u201cAls Palestijn weet je dat je niets kunt veranderen aan de realiteit waarin je op dat moment zit. Je zenuwstelsel raakt gewend aan de druk. Je beseft niet echt wat er met je gebeurt, wat je ziet \u2014 zolang je maar blijft werken<\/em>.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ze vertelt over een arts uit Valencia die tijdens de genocide in Gaza werkte. Hij praat er bijna niet meer over. Het is een trauma. Maar de artsen in Gaza zelf \u2014 die werken al drie jaar lang door, zonder te stoppen. Pas nu, nu het even rustig is, beginnen sommigen te beseffen wat ze hebben meegemaakt. \u201cPlotseling missen ze mensen. Ze missen hun thuis. Hun zenuwstelsel stond als het ware op stand-by. Maar er was geen andere keuze. Veel artsen raakten gewond, werden gedood of opgepakt. Er zijn er gewoon niet genoeg meer<\/em>.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Na de genocide zullen de medewerkers van AWDA zelf ook psychosociale ondersteuning nodig hebben, en medische delegaties die gespecialiseerde ingrepen kunnen uitvoeren die al veel te lang zijn uitgesteld.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Wat internationale solidariteit concreet inhoudt<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Sama is duidelijk over wat ze van mensen buiten Gaza verwacht. Niet in vage bewoordingen, maar heel concreet:<\/p>\n\n\n\n