Joaquim is een vrijwilliger van Viva Salud die al drie solidariteitsreizen naar Libanon heeft gemaakt. Daar ontmoette hij onze partner Human Call, met wie hij het Palestijnse vluchtelingenkamp Ain al-Helweh bezocht. Vandaag schrijft hij ons om ons te vertellen over dit Libanon dat hem zo na aan het hart ligt en om op te roepen tot internationale solidariteit.
Libanon is een prachtig land dat me na aan het hart ligt en ik heb het drie keer bezocht. Hoe heeft het zover kunnen komen? Wat kunnen we doen om de Libanese slachtoffers van de explosie op 4 augustus te helpen?
Al honderden jaren wonen er families, boeren, verzetsstrijders, dichters, muzikanten en zeelieden aan de Middellandse Zeekust en op de toppen van de berg Libanon in de Bekaa vallei. In dit kleine land (iets kleiner dan Vlaanderen) wonen 5,5 miljoen mensen, waaronder veel Palestijnse en Syrische vluchtelingen.
Sinds zijn onafhankelijkheid is Libanon voortdurend het slachtoffer geweest van interne en externe conflicten.
Libanon werd losgemaakt van Syrië en bezet door Frankrijk tussen 1919 en 1943. De Franse koloniale macht begon met het verdelen van de Libanese bevolking in religieuze groepen. Als koloniale erfenis kun je in Libanon alleen stemmen op een politieke partij die bij je religieuze groep hoort. Dit is een van de meest verdeelde en antidemocratische kiesstelsels ter wereld.
Sinds zijn onafhankelijkheid is Libanon voortdurend het slachtoffer geweest van interne en externe conflicten. Tussen 1975 en 1990 werd het land geteisterd door een lange burgeroorlog. Israël viel Zuid-Libanon binnen en bezette het tussen 1978 en 2000. Het Israëlische leger viel Libanon binnen en bombardeerde het in de zomer van 2006. Bij verschillende gelegenheden bombardeerde het de hoofdstad Beiroet.
Naast de verwoestingen van het gewapende conflict lijdt de Libanese bevolking momenteel onder een ultraliberaal economisch systeem. Het land produceert heel weinig en importeert bijna al zijn voedsel, ook al is Libanon een van de meest waterrijke landen in de regio.
In dit kleine land is de sociale ongelijkheid enorm. 1% van de Libanezen bezit 30% van de rijkdom. 50% van de Libanezen moet 10% delen.
Libanon wordt gewurgd door de schuld van de staat aan Libanese banken zoals BLOM Bank en Audi. Deze schuld bedraagt 92 miljard dollar. 170% van het BBP. Meer dan de helft van de staatsbegroting wordt besteed aan het terugbetalen van deze schuld. Hierdoor wordt er niet geïnvesteerd in diensten voor de bevolking. Onderwijs, gezondheidszorg en vrije tijd zijn geprivatiseerd en voorbehouden aan de allerrijksten.
In dit kleine land is de sociale ongelijkheid enorm. 1% van de Libanezen bezit 30% van de rijkdom. 50% van de Libanezen moet 10% delen. Om de schatkist te spekken, belast de staat de consumptie van gezinnen die het toch al moeilijk hebben. In feite was het een nieuwe belasting op WhatsApp-berichten die de vonk gaf voor de volksopstand in de herfst van 2019.
Vandaag de dag heeft de gezondheidscrisis in verband met COVID de situatie nog erger gemaakt. Meer dan de helft van de bevolking lijdt honger of is ondervoed. Een liter melk kan wel €8 kosten. Om uit de crisis te komen en verdere hulp van het Internationaal Monetair Fonds te krijgen, is de regering van plan om nog verder te snijden in de overheidsuitgaven!
De verschrikkelijke ramp van 4 augustus is symptomatisch voor het gebrek aan belangstelling van de staat voor het Libanese volk.
In 2013 maakte een door een groot Russisch fortuin gecharterd schip met een extreem gevaarlijk product (ammoniumnitraat) op weg naar Mozambique een noodlanding in de haven van Beiroet. Het werd tegengehouden door de douane. De lading werd gelost. Sinds 2014 heeft de Libanese douane naar verluidt de regering zes keer laten weten dat deze gevaarlijke lading snel verwerkt en geneutraliseerd moest worden. Er werd niets gedaan. En helaas is de explosie op 4 augustus een tragisch gevolg.
Human Call verwelkomt iedereen, ongeacht afkomst, gemeenschap of religie. Ze doen buitengewoon werk met heel weinig middelen.
In het licht van deze enorme ramp is het dringend noodzakelijk om Libanon te hulp te komen, in het bijzonder via de Belgische NGO Viva Salud, die fondsen inzamelt voor haar Libanese partner: Human Call. Ik had het geluk hen te ontmoeten tijdens een van mijn bezoeken aan Libanon. Deze gezondheidsorganisatie behandelt mensen die niet kunnen betalen voor privégezondheidszorg, die voor veel inwoners van Libanon financieel onbereikbaar is.
Human Call werkt in verschillende Palestijnse vluchtelingenkampen en heeft een ziekenhuis in een van de grootste kampen, Ain al-Helweh. Human Call verwelkomt iedereen, ongeacht afkomst, gemeenschap of religie. Ze doen buitengewoon werk met heel weinig middelen. Op 4 augustus aarzelde Human Call geen seconde om naar Beiroet te gaan om gewonden te verzorgen, om ingestorte huizen te helpen opruimen om overlevenden te vinden en om voor de vrijwilligers te zorgen die op hun beurt gewond raakten door het puin. Ze hebben allemaal mijn steun en ik hoop dat ze die van jou ook hebben.
Libanon is niet alleen dringend aan hervorming toe, het is ook een bewijs van het economische, ecologische en politieke geweld van dit systeem.
Ik geef ook mijn volledige steun aan het Libanese verzet, dat oproept tot ingrijpende en dringende hervormingen: Een niet-confessioneel politiek systeem, kwijtschelding van de staatsschuld, belasting op grote vermogens, massale investeringen in de publieke en productieve sectoren.
Libanon heeft me niet alleen laten zien dat er dringend hervormingen nodig zijn, maar ook dat dit systeem economisch, ecologisch en politiek gewelddadig is. Het sterkt me in mijn overtuiging dat we hier en daar in actie moeten komen om van het kapitalisme af te komen. We moeten onze rijkdom bundelen, eerlijk verdelen en onze prachtige planeet behouden, vooral deze prachtige regio, Balad al-Sham, de bakermat van zoveel mooie verhalen, moed, tederheid, prachtige landschappen, sublieme muziek en gedichten.
#OnlyFightersWin
