(foto: Het personeel van het Al-Awda-ziekenhuis herdenkt hun collega's die gisteren omkwamen bij een bombardement op de afdelingen op de 3e en 4e verdieping)
Palestijnse gezondheidswerkers en hun vrienden over de hele wereld blijven zich verzetten tegen de aanvallen van Israël op de gezondheidszorg in Gaza en versterken de solidariteit en het verzet.
22 november 2023 door Peoples Health Dispatch
Het Al-Awda-ziekenhuis in het vluchtelingenkamp Jabalya is een van de laatste ziekenhuizen in Palestina die direct door de Israëlische bezettingsmacht worden aangevallen. Op dinsdag 21 november zijn bij een nieuwe aanval minstens drie artsen omgekomen en veel anderen gewond geraakt. Onder de doden is Ziad Al-Tatari, een neonatoloog. Het is extra wreed om kinderartsen te doden, omdat kinderen nog steeds de meeste slachtoffers maken in Gaza. Maar door de constante aanvallen van Israël op de gezondheidszorg in Palestina is dit minder verrassend dan het zou moeten zijn.
De schok blijft voor degenen die de impact van de bezetting op het Palestijnse gezondheidszorgsysteem van dichtbij hebben meegemaakt, zoals Dr. Mads Gilbert.
Tijdens een gesprek dat werd geleid door No Cold War, de People’s Health Movement en Viva Salud, Gilbert, die al tientallen jaren af en toe in Palestina werkt, zei hoe ongelooflijk het is dat de wereld ervoor kiest om weg te kijken terwijl Israël het recht op gezondheid van de Palestijnen steeds weer aanvalt.
Hij benadrukte dat de gezondheidswerkers in Palestina erkenning verdienen. na 75 jaar onder bezetting te hebben gewerkt. Hun discipline en waardigheid in het licht van de meest gruwelijke aanvallen zijn een levend voorbeeld van sumud Palestijns, of doorzettingsvermogen. Het staat vast dat de gezondheidswerkers blijven werken zolang er nog patiënten in de ziekenhuizen en vluchtelingen in de kampen zijn.
De rust en waardigheid, samen met die vasthoudendheid, waren duidelijk te horen in de stemmen van de Palestijnse sprekers tijdens de discussie. Als je ziet hoe erg de gezondheidszorg in Gaza kapot is – met maar een kwart van de ziekenhuizen nog open, ingestorte muren en vloeren, en zonder stroom – is het moeilijk voor te stellen hoe ze dit weer kunnen opbouwen.
De gezondheidswerkers in Palestina blijven echter optimistisch. «Samen zullen we alle verwoeste ziekenhuizen in Palestina weer opbouwen», zegt Aed Yaghi, directeur van de Palestinian Medical Relief Society. «En ik denk dat we ooit de Palestijnse onafhankelijkheid zullen meemaken.”
Ziekenhuizen, gezondheidscentra, zorgverleners en Palestijnse patiënten zijn geen onbedoelde schade, zoals de Israëlische bezettingsmacht ons wil doen geloven. De vastberadenheid om ze te vernietigen maakt deel uit van de strategie om elk spoor van een sociaal vangnet voor Palestijnen weg te werken, zei Mustafa Barghouti van de Palestijnse Nationale Raad.
De Israëlische aanvallen die volgden op 7 oktober waren super heftig. Zo heftig zelfs dat Barghouti zei dat Palestina nu te maken heeft met drie oorlogsmisdaden tegelijk: genocide, etnische zuivering en collectieve bestraffing. Het geweld van de Israëlische bezettingsmacht is zo erg geworden dat sommigen deze periode vergelijken met de Nakba, waarschuwde Yaghi.
Wat we nu zien, zou iedereen moeten raken, maar we moeten ervoor zorgen dat onze reactie niet alleen maar medelijden of liefdadigheid is. «Medelijden is koloniaal», zei Gilbert. Wat de gezondheidswerkers en de mensen in Palestina eigenlijk verdienen, is solidariteit zoals Samora Machel het bedoelde: « elkaar helpen als je hetzelfde doel nastreeft » – zegt Gilbert.
« De twee mooiste woorden die ik in het Noors ken, zijn liefde en solidariteit. Wat we nu zien, is een poging om ze te ontkennen.« zei Gilbert. De pogingen van Israël om de roep om een staakt-het-vuren en respect voor de mensenrechten in Palestina te onderdrukken, hebben niet gewerkt, omdat de publieke verontwaardiging over de verwoesting van de Gazastrook wereldwijd alleen maar groter is geworden.
Aan de andere kant zijn er de laatste weken steeds meer initiatieven voor solidariteit met Palestina, ook onder mensen die in de gezondheidszorg werken. De jonge generatie gezondheidswerkers vindt het super belangrijk om te voorkomen dat ziekenhuizen militaire doelen worden. Hun protesten waren overal ter wereld, van Indonesië tot Noorwegen en Zuid-Afrika. Dinsdag hebben een paar honderd gezondheidswerkers in Kaapstad voor het Rode Kruis-kinderziekenhuis geprotesteerd en opnieuw gevraagd om een onmiddellijk staakt-het-vuren en om te stoppen met aanvallen op gezondheidswerkers en -faciliteiten.
In sommige gevallen werden gezondheidswerkers niet gehoord door hun regeringen en de leiders van beroepsverenigingen, maar kregen ze te maken met censuur en pesterijen vanwege hun pleidooien, zoals Rupa Marya van de coalitie Do No Harm in de Verenigde Staten beschreef. De pogingen van sommigen onder hen om solidariteit met Palestina op te bouwen, werden gevolgd door wat Marya omschreef als een «brutale reactie», die niet te vergelijken was met wat ze eerder had gezien toen gezondheidswerkers een politiek standpunt innamen.
Ondanks dat de gevestigde macht ertegen is, blijven gezondheidswerkers in de VS vechten om de «vreselijke en duistere schijnvertoning» te ontmaskeren. Hun actie zie je ook in andere landen in het noorden. In België organiseren gezondheidswerkers en vrijwilligers van Médecine pour le peuple (MPLP) regelmatig wake-acties en nemen ze dagelijks deel aan evenementen om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk mensen horen over de oorlog in Palestina.
Hanne Bosselaers, huisarts in een van de gezondheidscentra van het MPLP in Molenbeek, zei dat je mensen het beste bij solidariteitsbewegingen kunt betrekken door vanuit je eigen ervaringen te praten. Bosselaers werkte eerder in haar carrière in de centra van Al-Awda: voor haar is het delen van haar ervaringen de beste manier om mensen bewust te maken van de Palestijnse zaak en een einde te maken aan de straffeloosheid van Israël.
Op dit moment kan het belang van toenemende druk van burgers niet genoeg worden benadrukt. « Geef niet alleen complimenten, maar doe ook wat« zei Gilbert. Wat de gezondheidswerkers in Palestina de wereld laten zien, is een « lesgeven over veerkracht, over een cultuur die op andere waarden is gebaseerd dan die van onze kapitalistische gezondheidszorgsystemen«Het is super belangrijk om deze waarden te erkennen en te integreren in de solidariteitsbewegingen om ze sterker te maken en echt achter Palestina te staan", zei hij.
