Op dit moment is deHet aantal besmettingen en sterfgevallen door Covid-19 in de DR Congo is nog steeds lager dan we eerst dachten. Toch is het lastig om mensen te overtuigen om zichzelf goed te beschermen. is een langdurig proces. De verspreiding van het virus moet koste wat kost worden afgeremd om een gezondheidsramp te voorkomen. In een reeks interviews vertellen onze partners hoe ze dit aanpakken, ondanks de vele obstakels.
Een van die problemen is de toegang tot schoon drinkwater. Onze partners Etoile du Sud en CODIC zetten zich al jaren in voor toegang tot water, en nu is dit belangrijker dan ooit.
Wat voor invloed hebben de coronamaatregelen op je werk gehad?
Aziza Mupa Kasiama, hoofd van ‘De la Racine aux Ailes’, een organisatie die deel uitmaakt van onze Congolese partner CODIC: «We konden ons niet meer vrij bewegen. Zelfs degenen die werk hadden, konden niet meer werken. Met «De la Racine aux Ailes» zijn we met de autoriteiten gaan praten om uit te leggen dat we een lidorganisatie zijn van CODIC, een sociale organisatie die haar leden bewust wil maken. Maar we mochten niet meer met meer dan 20 mensen bij elkaar komen.»
Hoe kon je je werk gewoon doorgaan?
«We hebben een groep van drie mensen samengesteld die genoeg ervaring hebben, betrouwbare mensen. Want als we bij mensen thuis langskomen, zeggen ze vaak: «Nee, nee, nee, kom niet vanwege corona.» Maar we moesten onze boodschap overbrengen, dat ze hun handen moesten wassen en zichzelf goed moesten beschermen.
We zijn ook naar de autoriteiten gegaan om te zeggen dat we elektriciteit nodig hebben om het nieuws op tv te kunnen volgen. Dat kan nu niet omdat er geen stroom is. We moeten ook onze handen wassen, maar er is geen water! We hebben toen twee maanden gratis water gekregen, maar omdat de watervoorziening vaak niet goed is, hadden we niet veel.»
Brigitte Bikumba, voorzitter van ‘Dynamique des Femmes’ van Etoile du Sud: «Neem bijvoorbeeld Kalamu, een gemeente die bekend staat om zijn slechte hygiënische omstandigheden. Er is bijna geen toegang tot water. De mensen waren bereid om de hygiënemaatregelen van de autoriteiten op te volgen, maar ze hadden gewoonweg geen water om dat te doen.
Om iets te veranderen, konden we niet gewoon thuis blijven zitten en niks doen. Dus zijn we met een groepje onze leden gaan vertellen over deze ziekte. We hebben posters en spandoeken gemaakt. We zijn langs de deuren gegaan om mensen te informeren en uit te leggen hoe ze zich konden beschermen tegen besmetting.»
Hoe kun je mensen overtuigen van preventieve maatregelen als ze niet eens toegang hebben tot water?
Tijdens onze preventieacties hebben we gemerkt dat niet iedereen geld heeft om hydroalcoholische oplossing of ontsmettingsmiddel te kopen. Daarom hebben we onze leden dit advies gegeven: «Als je niks hebt, gebruik dan as». As is superhandig om je handen te ontsmetten, de afwas te doen, het toilet schoon te maken of sanitair te onderhouden. Dus hebben we geadviseerd om as te gebruiken. Dat was de makkelijkste manier om bijna iedereen te bereiken.
