Met het huidige tempo van de vaccinproductie zal het nog minstens tot 2024 duren voordat de meeste landen met lage inkomens kunnen profiteren van kuddeimmuniteit tegen Covid-19. Hoe verloopt de vaccinatiecampagne op de Filippijnen? We stelden deze vraag aan Dr. Joshua San Pedro, die samenwerkt met onze Filipijnse partner CHD en medeoprichter is van de Coalition for People's Right to Health.
Hoe verloopt de vaccinatiecampagne op de Filippijnen?
“De vaccinatiecampagne in de Filippijnen begon pas op 1 januari.er Vanaf maart 2021 staan we op de laatste plaats van de landen in de regio Zuidoost-Azië. Er worden slechts twee vaccins gebruikt, Sinovac en AstraZeneca. Bijna alle 525.600 doses AstraZeneca die we via het Covax-initiatief hebben ontvangen, zijn gebruikt. Sinovac is daarom het enige vaccin dat beschikbaar is voor gezondheidswerkers, ouderen en mensen met co-morbiditeiten. Op 13 april hadden slechts 162.065 mensen de twee doses ontvangen, wat neerkomt op slechts 0,1% van de bevolking, en 1.093.651 mensen wachten op hun tweede dosis».»
Wat zijn de belangrijkste obstakels?
“Er zijn verschillende redenen, waarvan de belangrijkste het gebrek aan vaccins is. In tegenstelling tot onze buren, Maleisië, Indonesië en Thailand, hebben we niet de productiecapaciteit om onze eigen vaccins voor onze bevolking te maken. We zijn daarom afhankelijk van donaties en aankopen via hulpprogramma's zoals het Covax initiatief van de Wereldgezondheidsorganisatie. Er zijn ook twijfels over de veiligheid en effectiviteit van vaccins. Veel mensen zijn terughoudend om zich te laten vaccineren na de traumatische ervaring van de laatste vaccinatiecampagne tegen dengue (met Dengvaxia) en de zeer verwarrende voorlichtingscampagne van de overheid. Er is te weinig geruststellende informatie en te weinig toegang tot gezondheidsdiensten die deze naam waardig zijn.
Dan zijn er nog zorgen over de vraag of Sinovac voldoende bescherming biedt aan mensen met een hoog risico op besmetting door Covid-19. Sommige gezondheidswerkers zijn voor het gebruik van dit vaccin bij gebrek aan een alternatief, terwijl anderen er tegen zijn omdat er een gebrek is aan betrouwbare, gecontroleerde gegevens. Om de campagne goed uit te rollen is er een tekort aan personeel en middelen, dus vaccineren kost tijd. Bovendien wordt de prioriteitsvolgorde voor risicogroepen niet gerespecteerd, omdat de dominante klasse wordt bevoordeeld».»
Welke oplossingen zie jij voor deze obstakels?
De vaccinatiecampagne moet efficiënter en transparanter worden uitgevoerd. Vooral als je denkt aan de miljoenen peso's die we voor dit doel hebben geleend van multilaterale organisaties en andere landen. Het publiek heeft het recht om goed geïnformeerd te worden. De staat zou een actieve rol moeten spelen, maar in plaats daarvan geeft het ministerie van Volksgezondheid de bevolking de schuld van de onwil om zich te laten vaccineren. De overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor gezondheidskwesties moeten verantwoordelijk worden gehouden voor procedurefouten, zoals het niet prioriteren van kwetsbare groepen. We moeten echter ook begrijpen dat vaccinatie niet de oplossing is voor de pandemie. Een sterke, proactieve gezondheidszorg is essentieel, net als het aanpakken van de sociale gezondheidsdeterminanten, die de ongelijkheid in de samenleving als gevolg van de pandemie vergroten.
Wat is de rol van SMC en sociale bewegingen?
CHD levert informatie en kritische analyses aan CPRH (Coalition for People's Right to Health) en volgt de implementatie van vaccinatie via Bantay Bakuna. Bantay Bakuna, een initiatief van CHD en CPRH, is een coalitie van organisaties uit verschillende frontliniesectoren: vrouwen, kinderen, jongeren, boeren, arbeiders, nonnen, gezondheidswerkers, activistische organisaties, lokale gezondheidsprogramma's, wetenschappers en vele anderen. Wij pleiten voor betrouwbare vaccininformatie en voor transparantie, gelijkheid, toegankelijkheid en verantwoording in het nationale immunisatieprogramma Covid-19. Onze organisaties zijn onafhankelijk en benadrukken de realiteit van de situatie van mensen en hun behoefte om in een betere, gezondere samenleving te leven.
Ondanks de beperkingen die worden opgelegd door gezondheidsprotocollen en het machtsmisbruik dat daarmee gepaard gaat, gaan CHD en Filippijnse sociale bewegingen door met hun werk, ondanks het gevaar en de uitdagingen van het moment. Zolang het recht op gezondheid voor de meerderheid van de mensen ontoegankelijk is en zolang mensen blijven bezwijken aan ziekten die te voorkomen en te genezen zijn, blijven ons werk en onze strijd voor een echt openbaar gezondheidssysteem relevant.
Hoe kan internationale solidariteit helpen?
Al jaren kunnen we rekenen op onze partners in België. Hoewel we aan de andere kant van de wereld wonen, bieden ze ons materiële en morele steun. Dankzij de financiële steun kan CHD haar werk in de gemeenschappen voortzetten, gezondheidseducatie, kruidengeneeskundeprojecten en het rationele gebruik van medicijnen organiseren, gezondheidsprogramma's voor moeders en kinderen opzetten, het milieu en de hygiëne verbeteren en leiders op gezondheidsgebied opleiden.
Naast de training en opleiding van lokale gezondheidscomités en gezondheidspersoneel, helpen deze programma's om mensen in staat te stellen hun recht op gezondheid op te eisen en betrokken te raken bij zaken die de gezondheid beïnvloeden door de dagelijkse economische en politieke uitdagingen waar we voor staan.
Ook al krimpt de democratische ruimte in de Filippijnen voortdurend en wordt de steun voor sociale bewegingen voortdurend in vraag gesteld, toch hopen we ten zeerste dat NGO's, groepen en individuen in België CHD en andere Filippijnse organisaties zullen blijven steunen, zowel financieel als moreel. Voor ons is financiële steun veel meer dan geld. Het is een vorm van solidariteit tussen mensen die onrecht ervaren, waar ook ter wereld. Het is een concrete vorm van hoop om samen een eerlijkere wereld op te bouwen.
Interview afgenomen op 20 april 2021
